Missie geslaagd!

Zaterdag 13 juni 2020 hebben onze Veluwenaren Ruud Harleman (3:48 uur), pacer Evert Veldhuis (3:54 uur) en Marcel Kremer (3:57 uur) alledrie een hele marathon (42.195 meter) gelopen! Leuke verrassing was daarbij dat pacer Evert, die gepland stond om 30 km te gaan lopen, zó van het lopen en de route genoot dat stoppen géén optie meer was! Evert: “Dit is hèt moment. Nú kan het. Dit is zó mooi…!”

We verzamelden om 6:30 uur ‘s ochtends op de parkeerplaats om te starten met een kop koffie. Het weer voelde al een beetje klam en vochtig aan. Het had die nacht gelukkig flink geregend, dus met de warmte viel het nog wel mee. Ondertussen arriveerden steeds meer teamgenoten (waaronder fietsers Cicely, Suzanne, Ineke, Lia en Anja). Het werd al snel een gezellige boel!

Omstreeks 6:38 uur luidden we de nummers “You’ll Never Walk Alone” (versie Davina Michelle) en aansluitend “He’s a Pirate (Pirates of the Caribbean Tiësto Orchestral Mix)” in. Na het opzwepende, orkestrale middenstuk van “He’s a Pirate”, begonnen we gezamenlijk af te tellen (10, 9, 8, 7…..) en klonk daar… HET STARTSCHOT!!! Ruud, Evert en Marcel waren vertrokken! Met de muziek nog aan stapten Dilek, Karin en Randall in de ‘muziekauto’ en volgden de marathonlopers en fietsers toeterend nog voor ongeveer 500m. Het was nu al mooi en memorabel! Fantastisch!

Vervolgens verzamelden Rachel en Randall bij Stayokay en gingen daarna op weg naar het 14 km-punt (spoorwegovergang einde Asselsestraat). Geheel volgens planning kwamen om 7:59 uur de lopers en bijrijders aan. Mooi op schema! Rachel en Randall sloten zich bij de groep aan. Op naar de Hoog Buurloseweg om Lianne op te halen bij het 18 km-punt! En ja, Lianne stond ook mooi startklaar tegenover de Alverschotenseweg! Here we go!

Bij de Alverschotenseweg gingen we linksaf het bos in richting de schaapskooi. Op de open vlakte (nabij het 20 km-punt) merkte je al goed dat het warmer begon te worden. Gelukkig gingen we bij het 23 km-punt alweer het bos in. Tot 30 km kenden onze marathonlopers geen echte problemen. Echter, zo rond het 30 km-punt begonnen de eigenaardige kenmerken van de marathon zich persoonlijk en geduldig voor te stellen aan de lopers. Ruud kreeg steeds meer last van zijn kuiten (zou mogelijk een tekort aan elektrolyten kunnen zijn) en Marcel begon tegen 34 km te merken dat zijn glycogeen-voorraad langzaam aan op begon te raken (ook wel bekend als “De man met de hamer”). Op dit soort moeilijke momenten is het fijn om een team van mensen om je heen te hebben. We moesten ons opsplitsen en gelukkig waren we met voldoende pacers. Ondertussen werd duidelijk dat Suzanne en Rachel helaas achterop waren geraakt, maar hoe dan ook heeft Rachel er met een ongelooflijk knappe inhaalslag (laatste 8 km in ongeveer 4:40 min/km gemiddeld!) alsnog voor kunnen zorgen dat ze Lianne en Marcel in het vizier kreeg en even later zelfs kon aanhaken (!). Lianne (en later ook Rachel en Suzanne) ontfermden zich over Marcel en Randall en Cicely bleven bij Evert en Ruud.

Ondertussen had Randall – met nog 3 km te gaan – contact met onze finish leidster Dilek om een verwachte finishtijd door te geven en zodat zij de finishlocatie gereed kon gaan maken. Ruud, Evert, Cicely en Randall werden in het bos nog even door de loopgroep van Piet toegejuicht! Heel erg leuk! En toen we AV34 naderden stond daar ook een groep clubgenoten te juichen! En met 1 km te gaan belde Randall naar Dilek en maakte iedereen zich op voor de finishers. Wat ongelooflijk mooi om bij de finishlocatie zo een warm onthaal te zien! Even later volgden ook Evert (hij kreeg wat last, maar kon snel hervatten), Marcel, Lianne, Rachel en Suzanne. En wederom een fantastisch onthaal!

Dit was een marathon om nooit te vergeten. Wat een fijne club van mensen om ons heen en in ons team. Wat leuk om dit zo met elkaar te ervaren! Het was mooi, memorabel en episch!

Ruud, Evert en Marcel: Jullie zijn toppers!

Bedankt allemaal en tot snel weer op de training! Veel loopplezier!

Sportieve groet,

Marathon Pace Team