Met praatjes moet je wel ver

Met praatjes moet je wel ver
Ingezonden door: Rinus Groen

Afgelopen zondag 22 mei jl. ging ik helpen bij de Veluwse Bron voorjaarsrun. Parcours uitzetten, tenten opzetten, achter de laatste aanfietsen, fotograferen etc. Dat ik ging helpen betkende ook dat ik niet met mijn Woudlopers kon lopen. Niet getreurd ik had gepland dat ik terug naar huis zou lopen vanaf Emst. Maar ja, na afloop een sinasappelgebakje en warme chocolademelk (beiden uiteraard met slagroom) deed de animo danig dalen. Kan ik met je meerijden terug naar Apeldoorn vroeg ik aan Erwin van Heiningen. Nee, je had van die stoere praatjes van ik loop terug doe dat dan ook maar gewoon. En daar ging ik. Het bleek gelukkig maar 12,5km, maar 10km rechtaan rechtuit in de flink aanwezige zon was niet echt leuk.

Zo heb ik dus vaker mijn mond niet kunnen houden. In Mamaia (Roemenie) ging ik met een groep van AV Edam een rondje van 30km om een meer lopen. Het was bloedheet en iedereen was helemaal aan de lat bij terugkomst. Morgen weer? riep ik stoer. Prima zei heel onverwachts een van de jongens en dus moest ik de dag erna weer. Wat een ellende.

Bij de marathon van Athene in 1990 kwam ik in 3 uur en 3 minuten binnen. Zo, zei John Oostendorp die mij bij 40km had ingehaald, dat valt me tegen van je. Pas geleden liep je nog 2.39 in Sittard. Ik pareerde direct dat ik 2 weken eerder in Penang (Maleisie) ook 3.03 had gelopen en dat ik deze marathons gewoon deed als training voor de Schipholloop waar ik 61.1 km in 14km per uur wilde lopen. Flauwekul natuurlijk, maar door mijn grote bek zat ik wel gelijk vast aan de Schipholloop. Dus drie weken later liep hem in 4 uur 15, wat ongeveer 14,3 km per uur is. Dat gemiddelde was beslist niet vlak gelopen want op 42.195m zat ik nog op 2.46, hetgeen harder dan 15km per uur is.

Geef een antwoord