In memoriam: Joop Scheltens

Joop Scheltens

Op 10 mei jl. is ons oud lid Joop Scheltens op 82 jarige leeftijd overleden.

 

Joop is vele jaren actief lid geweest en heeft meerdere taken binnen de vereniging vervuld.
In juni 2016 heeft Joop het lidmaatschap beëindigd vanwege afnemende gezondheid.

 

In overleg met het bestuur is er een kaart gestuurd naar Joop zijn vrouw Coby en is er door Hans Maaskant een ‘in Memoriam geschreven’ voor op de site en in de Spurt. (zie onderstaand)

 

 

Joop Scheltens

Toen ik in de zomer van 1993 ging meetrainen bij AV Veluwe, viel hij meteen op: een fanatieke hardloper met een dikke bos wit haar. In die tijd kon je alleen maar op dinsdagavond (bos/weg) en woensdagavond (baan) trainen bij AV Veluwe.
Maar elke dinsdagavond was Joop van de partij. Omdat elke dinsdagavond-training werd nabesproken aan de bar van B&O, kwam Joop door weer en wind op de fiets naar het Orderbos. Want bij die nabespreking hoorde een biertje en balletje.
Tijdens die nabesprekingen heb ik meerdere gesprekken gevoerd met Joop. We hadden het over automatisering (zo heette ICT in die tijd), waar we allebei in werkzaam waren. Maar ook over zeilen, Schiermonnikoog (zijn vaste vakantie eiland), bonsai, over het nut van hardlopen en trainen.

Na een tijdje vertrokken er enkele trainers en werd Joop onze trainer. Hij had ervaring opgedaan bij Trim Apeldoorn. Omdat hij op ongeveer 60-jarige leeftijd liever in de snelste groep liep te scheuren, heb ik het van hem overgenomen zodat hij bij Henk Janssen kon gaan trainen.
Omdat ik weet dat ze samen piano speelden, heb ik Henk gevraagd om ook wat te vertellen
over Joop.

Ik leerde Joop kennen toen hij wilde meelopen om wat langere afstanden te lopen, hij zei dat ie alleen maar versnellingen deed van 1 minuut. Hij liep binnen paar weken de langere versnellingen moeiteloos. Zo kwamen we aan de praat over muziek, piano. En hij was net als ik fan van boogie woogie spelen.
We kwamen eens per maand bij elkaar, wat bijzonder was dat hij elke toetsaanslag van dat snelle linkerhandritme noot voor noot uitschreef, ik speelde op gehoor na, hij op zelf genoteerde bladen. We gingen naar boogie woogie muziekoptredens in de buurt, in Dieren en in Epe. Hij had ook vanuit zijn TH-opleiding een boek geschreven over automatisering en daarover vertelde hij ook dinsdagsavonds aan de bar onder genot van wat bitterballen.

Joop was een topper in het korte werk. Minuutjes was jarenlang zijn favoriete onderdeel. Hierin was hij voor menigeen niet bij te houden. Joop heeft ook zijn enige marathon gelopen in intervallen.
Joop zei overigens altijd dat hij 2 marathons in één keer had gelopen: “De eerste en de laatste.”

Zaten we in de 90er jaren nog weleens met 20 personen aan de bar, van lieverlee dunde de groep uit en bleven we met zijn 4en (Joop, Kobus, Fred en ondergetekende) over. Joop noemde dat de barcrew. Soms keken we samen naar voetbal, waar Joop in eerste instantie niet veel van begreep. “Hard achter een bal aan lopen en ’m dan weer weg schoppen.” Toen Joop eindelijk doorhad dat voetbal op een groen grasveld met een witte bal werd gespeeld, was er een wedstrijd in de sneeuw waar met een oranje bal werd gespeeld en was hij weer terug bij af.
Joop was ook iemand die alles nazocht. Toen hij eens geblesseerd was, kwam hij met een dik medisch boekwerk aanzetten, waarin werkelijk elk spiertje was uitgetekend. Hij had dit gekregen van zijn dochter, die huisarts is. Joop heeft ons laten zien welk spiertje er volgens hem niet naar behoren functioneerde.

In 2015 werd bij hem dementie geconstateerd. Dat was zwaar voor Joop en zijn vrouw Coby. Joop wilde doorzetten en ging door met het lopen samen met zijn blinde loopmaatje in het Paleispark. Eerst begeleidde Joop de blinde man, maar geleidelijk veranderde het volgens Joop in “de blinde leidt de demente”. Omdat Joop steeds verder achteruit ging, kon hij niet meer thuisblijven en werd hij opgenomen in Casa Bonita, waar de barcrew nog meerdere malen per jaar samen kwam.

Hans Maaskant

De ‘barcrew’: Joop, Hans, Kobus en Fred.